Doen versus Zijn en de verbonden ademhaling

Alle artikelen bekijken

Eerder deze week werd ik door een vriendin uitgenodigd om te gaan wandelen in het bos. Ik had behoefte aan de natuur en mij leek het lekker om helemaal te kunnen zijn, dus ik ging in op de uitnodiging.

Toen we aan de wandeling begonnen moest ik even wennen aan het tempo wat ze had ingezet. We hadden aardig de pas er in zeg maar! Nu was het al weer een tijdje geleden dat ik iets aan sport had gedaan dus mijn systeem begon al vrij snel verbonden te ademen om de energie te kunnen leveren voor deze inspanning. Tijdens de wandeling werd er veel uitgewisseld met woorden en we zaten lekker in de doen modus. Helemaal goed alleen net even anders dan mijn verwachting. (Nu lees je volgens mij in een beetje zelf ontwikkelingsboek dat als je teleurgesteld wilt raken in het leven dat je vooral veel verwachtingen moet hebben) Het is meestromen met wat er is en dat deed mijn adem volautomatisch. Na een klein uurtje stappen kwamen we op een mooie open plek en ik stond even stil om te genieten van het uitzicht. Zo maar 10 seconden en daar gingen we weer, hop hop als een paardje in galop. Toen we klaar waren met de wandeling voelde ik me energiek. Het gevoel dat ik iets gedaan had. De verbonden ademhaling had mij meer energie opgeleverd dan ik had verbruikt tijdens de wandeling. Dat was een mooie bewustwording voor me. Ik merkte wel dat ik ook iets had gemist. Er was te veel doen voor mij geweest en te weinig zijn. Ik miste denk ik de stilte. De stilte waar je in de verbinding komt met universele wijsheid. Ik had behoefte aan stilte en aan alleen zijn. Lucky me, want een dag later werd mijn wens al vervult. Want het Universum beantwoord aan al je vragen, als je maar duidelijk bent. (een mooi boek hierover is: vraag en het word gegeven van Abraham, Esther en Jerry Hicks) .

De dag later gebeurde er interessante dingen.

Ik werd genegeerd door heel veel mensen die ik die dag tegenkwam. 

Ze zagen me niet, ze wilde me niet zien of ze zeiden niets. 

Mijn vrouw die deze week van huis was om een training te volgen belde in de middag en zei meteen: Mag ik de kinderen schat. Ja is goed zei ik. En ondertussen dacht ik, en ik dan? Is er nog iemand die vandaag naar mij luistert?

Een ander cadeau op deze dag was dat mijn mp3 speler in de auto er steeds mee stopte. Steeds sprong deze in de mute stand. Aan het einde van de dag begon ik het door alle frustratie, woede en zelfs verdriet vanwege het gevoel van afwijzing te begrijpen wat er aan de hand was. Ik had gevraagd om stilte dus was het universum mij stilte aan het geven maar ik zag het die dag nog niet. Niemand luisterde naar mij. Hmmm, luister ik eigenlijk wel naar mezelf?  Zie ik mezelf eigenlijk wel staan op dit moment?  Ik schreef de inzichten in mijn dagboek en besloot de volgende ochtend weer naar het bos te gaan. Op de heenweg viel mijn mp3 speler weer uit maar nu begreep ik het. Ik mocht stil zijn. Ik begon aan mijn wandeling die ik grotendeels in stilte doorbracht. Nou ja, op de eerste 20 minuten na dan want toen was het nog behoorlijk druk in mijn hoofd. En ook mijn emotionele wereld was nog druk met doen. Ik voelde me verdrietig en gefrustreerd omdat ik deze week werd geconfronteerd met een oud patroon van mezelf. Iets wat ik om me heen wel meer hoor is dat oude stukken die je dacht al lang gehad te hebben ineens weer keihard naar boven komen om opgeruimd te worden. Het ene moment kan je zo super gelukkig zijn en het volgende moment wordt je terug geslingerd naar oude stukken die je dient op te lossen. Na de emotionele water val kwam ik bij een mooie open plek. Ik ging stil zitten en keek uit over besneeuwde weilanden met een steeds helder wordende lucht. De zon begon door te komen en het klaarde ook op in mijn hoofd. De stilte bracht me in contact met mooie dingen. Zo zag ik deze dag een mooie boom waarin een mariabeeldje stond. Het maakte me dankbaar en klein en tegelijk door de verbinding ook weer heel groots. Wat een kracht kon ik voelen. 

Na een tijdje begon ik koud te worden en besloot weer te gaan wandelen. Ik mocht weer gaan doen. Het mocht weer gaan stromen vond ik. En vooral de energie in mijn lichaam want ik was intussen behoorlijk afgekoeld.

Ik stapte weer op tempo door en mijn ademhaling was weer verbonden er was weer energie en ik kwam weer op temperatuur. Even later kwam ik bij een mooi stromend watertje aangelopen wat er betoverend mooi uit zag omdat het gedeeltelijk bevroren was. Het geluid van het stromende water maakte me rustig. Ik ging er bij zitten en pakte mijn iPhone (die natuurlijk op stil stond ;-) ) en begon het geluid op te nemen. Na 1 minuut begon ik opeens te praten over een ademsessie alsof ik iemand aan het begeleiden was. In combinatie met de mooie geluiden in het bos was het gewoonweg magisch! Na zo'n 8 minuten was de begeleide sessie opgenomen en was de eerste begeleide ademreis sessie geboren. En tja geboorte's gaan nu eenmaal gepaard met weeën, met pijn en met oerkracht (komend vanuit de stilte) en dat is wat ik allemaal heb mogen ervaren deze week. Wat een achtbaan was het. Maar wel een die mij veel heeft gebracht en geleerd. Wat een inzichten, wow !

De belangrijkste les die ik je wil meegeven is deze: Het is enorm belangrijk om Doen en Zijn af te wisselen. Luister naar jezelf dus ook naar je lichaam. Wat heb je nodig op welk moment. Je hebt zowel doen als zijn nodig en allebei hebben veel te bieden. Maar het gaat om de balans. Onze maatschappij is overwegend op doen ingesteld dus ik wil je uitnodigen om eens wat vaker de stilte op te zoeken. Neem een ochtend vrij en ga alleen het bos in of de hei op of wandelen aan de zee. En ontmoet de gids in jezelf want alle vragen die je hebt kun je zelf beantwoorden door de stilte op te zoeken.

Dus volgende keer nodig ik mijn vriendin uit en hoop ik de stille reisleider te mogen zijn ...

Jurgen

 

 

 

 

Ademervaring

Esther uit Prinsenbeek

De verbonden ademhaling heeft mij meer rust, inzicht, ruimte, liefde en acceptatie gebracht. Doordat ik heb geleerd naar emoties toe te ademen en te accepteren dat het is!

Nieuwsbrief

Schrijf u in op onze nieuwsbrief!
Voornaam
E-mailadres
 

Van Superheld tot antiheld in zeven dagen

Van Superheld tot antiheld in zeven dagenWaar zit het verschil tussen de superheld en Show-off?Zeg maar de superheld die hele dage...
Meer lezen

De slapende superheld,

De slapende superheld,Als de Iceman twee uur in een bak met ijs kan zitten, Boeddha uren achter elkaar kan mediteren, Forest Gump ...
Meer lezen

Alle artikelen bekijken